Brasil og oppsummering

SISTE BLOGGINLEGG!! OMG!

Daa satt me i Rio, og dagen e komt som me heilt aerligt aldri trodde sko komma. Paa godt og vondt. Sista ugaa av reising har me tilbragt her i Brasil. Me tog bussen te Itacare paa fredag kveld og kom fram om loerdag maaraan. Itacare e en liden surfeby soer for Salvador som bestaar av masse smaa brosteinsbelagte gader og godterifarga hus, befolka av brasilianere og surfere. Me tog inn paa O Pharol Hostel, som me blei ganske glae i. Bortsett fra at di hadde omtrent ti tusen katter og hunder som alle va utrolig plagsomme og/eller gale. Me heiv oss i bikinien og tog me oss ei jenta fra dormet vaart, skjoenne briten Hattie, te strandaa. Tilbragte et par tima der mens me jobba hardt me brunfargen (me maa jo imponera naar me komme jem, Ida va spesielt bekymra paa dette punktet - naa har hu bare gitt opp). Saa fant me verdens beste lille konditori/kaffihus, der Ida itte maaneder me leiding endelig fant en iskaffi hu va fornoeyd me. Jess! Di hadde generelt sinnsykt goe kager og kaffier, og det blei en del maaltider her mens me va i Itacare. Me tog en rolige kveld aa spiste et dyrt maaltid paa en italienske restaurant samen me Hattie. Klarte ikkje aa holla oss vekke fra caipirinhaen, men begrensa oss te ein.
Neste dag bestemte me oss for aa udforska og jekk te enden av hovedgadaa og forbi alle bystrendene og kom fram te jungelen, der en guide tilbydde seg aa ta oss med te ei av Brasils beste strender, Prainha. Itte en 40 minutters svett gaatur jennom skog og mark kom me fram te ei ganske saa nydelige strand omgitt av jungel. Resten av dagen foregikk omtrent som dagen foer - kaffi og saa dyr middag.
Tredje dag pissregna det naar me vaakna, og det fortsatte dagen ud. Me andre ord va strandaa uaktuelt, saa me tilbragte dagen i hengekoeyaa og jor bokstaveligt talt ingenting. Om kvelden samla alle som bodde paa hostelet seg paa kjoekkenet (oss pluss x antall gutter - di fleste tyskere) og spelte poker om penga. Marie mysta alt fysste ronden, men Ida holdt stand i ganske mange runder foer hu og maatte gi tapt. Hu jekk ud me stil - par i ess og ti, men blei slaatt av straight flush eller naage saann. Me e veldi proffe i poker. Det e fysste gang me har spelt. Udpaa kvellen fekk naagen den geniale ideen aa laga caipirinhaer, og stakk ud aa kjoepte is, sukker, lime og cachaca (sukkerroer-rom). Itte ein to tri fira caipirinhaer stakk me ud paa den einaste baren som va aaben i lille Itacare paa en tirsdagskveld, Jungle Bar, aa hadde ennaa litt mer caipirinhaer. Me kan ikkje forklara kor utrolig god denne drinken e - ikkje for soet, ikkje for sur, gaar ner heilt perfekt. Marie lige kje drinker te vanligt enn gang. Men me har garantert begge faatt haal i tennene, for der e utroligt mye sukker oppi. Ida blei forresten frastjaalen lommabogaa denne kvellen, men mista ikkje mer enn 40 reales saa ingen krise.
Dagen ittepaa blei brukt te aa sova, delvis paa grunn av caipirinhaer og delvis paa grunn av ennaa mer regn. Saa jekk me aa bestilte bussbilletter te Rio, leide oss en film og jekk og la oss. Kort oppsummert saa har oppholdet i Itacare vert utroligt lide innholdsrikt, men me trengte naagen dager me fre og ro.
Saa va det ti for avreise - me satte oss paa en buss te Ilheus klokkaa ti om maaraanen, og paa en ny buss derfra klokkaa ett. Total reisetid blei 26 timer foer me endelig kom fram te Rio. Tog en taxi te hostelet vaart og spurte om di anbefalte en restaurant. Me blei fortalt at Fazendola va en bra plass, og det hadde di rett i. Fazendola e en per kilo restaurant som e veldig vanlig her i Brasil - du tar en tallerken, fylle an opp te du skjems, og saa veie du an og betale itte kilopris. Naar me kom for aa veia tallerkenen lo di hoegt av oss bag disken - me saag visst litt soltne ud. Me hadde lagt smaa fjell av mad paa tallerkenen. Resten av dagen jekk me aa dilla i omraadet her, som hette Ipanema (kan daakk sangen? Tall, and tan, and young and lovely the girl from Ipanema goes walking... ogsaa videre). Om kvelden saag me tv og va slappfisker. Dag to sto me opp tidlig og jekk ner te Ipanema strandaa. Itte naagen tima der sko me ver litt turista, og tog bussen te Cosme Velho for aa ta toget opp te Jesus. Rio har en stor Kristus-statue som staar paa en fjelltopp og velsigne byen. Me kom oss opp der, men saag ikkje saa mye te verken Jesus eller udsikten paa grunn av grautkjokke taaga oevealt. Suksess! Det blei i tillegg iskaldt, og me sto og froeys i sommarkjoler. Heldigvis forbarma ei brasilianske smaabarnsmor seg oeve oss og laante oss to sjal. Brasilianere kan ver utroligt herlige! Om kvelden moette me en fyr fra Chicago som me traff i Sao Paulo for aa gaa ud i Lapa. Det syga e at han vokste opp i Indiana 20 min fra der Marie va paa udveksling. Begge holdt paa aa faa sjokk naar di fant ud dette, for folk fra Indiana reise omtrent ikkje udfor staten, saa det e utrolig sjelden (egentli aldri) at du treffe folk derfra, og verfall ikkje i Brasil! Anyway, Lapa e et omraade i Rio som e kjent for sambaklubber og gatefester. Me kom, me saag, me hata. Aldri i vaart liv har me blitt saa plagte av mannfolk. Det va heilt utroligt. Det versta av alt e at det nytte ikkje aa sei nei naar di tar tag i deg, for di har en tendens te aa bli voldelige naar di bler avvist. Det va heilt ekstremt, aa te slutt va me saa sinte at me propte i oss gademad og stakk jem. Duste-Lapa.
Paa loerdag bestemte me oss for aa ver ekstreme og hangglida oeve Rio! Me kjoerte te Tijuaca nasjonalpark og sprang udfor kanten av en plattform me et par vinger paa ryggen (samen me en guide saa klart), og floey ner oeve strandaa. Herligt og kult. Marie har naa fonne ud at hu nok kan hoppa i fallskjerm - men strikkhopping komme fortsatt ikkje paa tale. Te lunsj fekk me ennaa eksempel paa udmerka kundeservice som me har opplevd saa mangen plasser i verden -Marie bestilte mad, men fekk fysst beskjed om at di ikkje hadde akkurat den maden itte at Ida hadde blitt servert og spist opp sin. Fekk ingen unnskyldning eller forklaring, bare et blikk som sa at herregud, har du ikkje telepatiske evner saa du vett at me ikkje har denne maden sjoel om an staar paa menyen. Tjohei, me elske folk som aldri sko vert i et serviceyrke!
Paa kvelden traff me Hattie og ei venninna og tog en caipirinha paa en irsk pub. Saa tog me kvelden. Soendag morgen stakk me paa Copacabana Beach (der e en sang om den og! Her name was Lola, she was a show girl... Hvis du har sett Friendsepisoden der Rachel synge an saa kan du an.) Om kvelden va det fotballkamp paa Maracana stadium, som tar 87.101 publikummere. Nesten som Viking stadion altsaa. Lokallaget Flamengo spelte mod toeren paa tabellen, Internacional, og knuste di 4-0. Det va stor stemning der me satt omtrent midt i fanklubben, me trommer, dansing og svere svarte og roede flag. Itte kampen reiste me jem og jekk tebage te kilorestauranten Fazendola (di lo ikkje av oss denne gangen saa me va visst ikkje liga svoltne) aa spiste siste middag i Brasil aa hadde et glass roedvin mens me mimra om alt me har jort disse maanedane. Det e ikkje lide har me fonne ud.
I dag hadde me tenkt aa reisa te Sukkertoppen men fekk beskjed om at kabinbanen der va stengt paa grunn av vedlikehold. Jaada, alltid flaks. Saa istedet for satte me avgaarde for aa ta ud penga, men Brasil har et lide problem me banksystemet og det e ofte utrolig vanskeligt aa ta ud penga me internasjonale kort. Det e heilt utroligt - sjoel i den minste landsby i Laos hadde me aldri det minste problem me aa ta ud penga, men i Brasil me 200 mill innbyggere og massiv turisme gaar det ikkje an aa ta ud penga i Rio enn gang. Idioti. Me maatte ta taxi for aa finna en bank, og brukte mye av maaraanen paa dette. Begynte aa bli ganske fortvila for det va ikkje saann me ville tilbringa siste dagen vaar me reising, men det ordna seg te slutt (det pleie det, har me fonne ud). Som troest kjoepte me is. Ida har forelska seg i yoghurtis me jordber mango og Oreokjeks, mens Marie har falt totalt for McDonaldsisen her. Ikkje doem for fort!! Den e totalt annerledes. Du kan velga mellom sjokolade og vaniljeis, og di har masse iser me ikkje har som f. eks McCombo og Top Sundae. Det e sykt godt! Hu har hatt en nesten kver dag... Hey, alt e lov siste dagene! Derfor skjemte me oss og ud me aa ta manikyr og pedikyr, og me har tilogmed shoppa litt! Syge greier. Det har me ikkje jort siden me begynte aa jobba for denne turen i fjor sommar. Naa har me bare et par timer igjen her i Brasil - ska spisa middag, aa saa ta en taxi te flygeplassen for aa sedda oss paa et fly te London, saa Oslo og te slutt Stavanger i maaraa midnatt. Det blir en lange tur, men me har vert ijoenaa verre, tro oss.

Det e heilt ufattelig at dette e siste dagen vaar. Me forstaar det ikkje sjoel, sjoel om me kjenne panikken litt naa. Me vil kje jem!! Men samtidig saa vil me jem aag. Saa me slide litt her... Kjenne et forestaaende mentalt sammenbrudd. Haabe alt ordne seg ved synet av norsk melkesjokolade og mor og far.

4 1/2 maaned har me levt ud av en ryggsekk, sove paa rom me masse ukjente folk, sprada rondt uden sminke og hengt me totalt fremmede. Me har jort ting me aldri trodde me sko komma te aa joer, aa opplevd ting me ikkje trodde va mulige. Det har vert heilt sinnsykt og folk som ikkje forstaar koffor me bruge saa mye penga paa reising, saa kan me sei at me verkeligt ikkje forstaar di. Denne reisen har udvida horisonten vaar i saa mange retninga at me foele me leve i en heilt aen verden. Pluss det e utroligt kor mye du udvikle deg personligt naar du maa takla ting som aa gaa seg vill i Bangkok, eller kommunisera me brasilianere paa portugisisk naar du kan ca ett ord paa portugisisk (obrigada!). Me har lert oss aa bli supertaalmodige (23 paa buss me en skriganes baby plagte oss minimalt paa vei te Rio). Andre ting me har lert:
- Ingenting e gratis.
- Alt som e gratis e godt.
- "Same same but different" kan brugas i utrolig mangen sammenhenger.
- Aldri ta Norge for gitt!
- Brug bilbelte paa bussturer
- Ikkje spis i Australia (garantert vektoekning)
- Aldri reis me en sekk stoerre en deg sjoel

En par raske favoritter:
Land: Thailand og Laos
By: Bangkok, Thailand
Oel: Beer Chang (Thailand)
Tur: Trekking i Thailand og trekking i Peru
Aktivitet: Tubing i Laos (Ida) og rafting i Australia (Marie) Same same! But different. (Ser daakk ka me meine!)
Mad: Thailand (pad thai, banana chocolate pancakes osv osv)
Drink: Caipirinhas! (Brasil)
Kjoep: Verdens styggaste puda (Ida, fra Laos) og verdens stygggaste vekkerklokka som ikkje funke (Marie, fra Thailand)
Sykdom: Swine flu! (evt. pork flu)
Fest: vannfestival i gatene i Bangkok og fest i bowlinghallen i Luang Prabang, Laos
Folk: Catherine og Johnny paa trekkingen i Thailand, Javier som va guiden vaar i Peru, Thomas som me hang me paa Ko Chang, Sandra og Wikki som me aldri blei kvitt i Australia, Ragnhild og Caroline som me heller aldri blei kvitt og som me attpaate traff i Lima. Hvis me har gloemt naagen her saa e det fordi me ikkje eie hukommelse - kort sagt har me moett utroligt mangen fantastiske folk.

Nei folkens, det e paa tide aa stikka, me harkje ti te aa mimra mer. Me e jemma midnatt 23. juni og glede oss utroligt te aa se alle ijen! E du vaagen paa den tiaa, stikk jerna ud paa flyplassen me en norsk flagg! Hvis ikkje saa ses me ganske snart hima i Noreg!
BYE!

Team Disco, over og ut.